maandag 14 november 2011
Omgaan met kritiek?
Ik ben eigenlijk benieuwd hoe jullie met kritiek of tips omgaan als het over jouw/jullie opvoeding gaat.
Wanneer voel je het als kritiek, en wanneer als een tip? Kun je daar mee omgaan of vind je het bemoeizucht?
Gaan jullie de discussie aan?
Ik ben erg benieuwd hoe jullie hiermee omgaan
ik denk dat er hierdoor veel negatieve gevoelens worden opgeroepen
door ongevraagd advies of kritiek te geven op de opvoeding van anderen
Zeker als het gaat om een bijzonder kind , dan is de buitenwereld soms erg onredelijk.
Zelf ga ik eigenlijk nooit in discussie over opvoeding met andere moeders, de verschillen zijn vaak zo groot
, een ieder doet het op zn eigen manier en prioriteiten liggen vaak ook heel ergens anders.
Met school, of met ouders in hetzelfde schuitje als wij , vind ik het wel prettig te praten over hoe het wel/niet aan te pakken. Maar dan weet ik ook dat beide partijen weten waar ze het over hebben en het belang van het kind op nr1 hebben staan.
In zulke gevallen vind ik kritiek ook niet erg, ik zie het niet als kritiek, meer als tip hoe het anders/beter te doen.
Waar ik niet op inga is het 'commentaar' van mensen zonder kinderen, of met ouders die het getroffen hebben met gezonde, rustige kinderen en die in de overtuiging leven dat hun kinderen zo geworden zijn dankzij hun ' perfecte' opvoeding.
Ik heb bewondering voor de mensen zonder kinderen die niet oordelen en respecteren hoe je het als ouder doet, zulke mensen bestaan ook! :-)
Zo begon pas een moeder van een zoontje van 4 jaar tegen met te praten, heel gezellig..
over haar opvoeding, over het geen cola mogen drinken, hoe vreselijk slecht ze dit vond,
hoeveel fruit haar kind at en hoe vreselijk ze het vond dat haar kind op feestjes zo vreselijk volgestopt met chips en patat, vreselijk vond ze het !
En haar zoontje at het ook nog !!, dat begreep ze al helemaal niet want ze had hem toch heel anders opgevoed ?!
Voor haar kind geen computerspelletjes, geen tv... zo bleef ze nog een poos doorpraten...
inwendig moest ik lachen, dit is een heel duidelijk voorbeeld van andere priotiteiten :-)
Een paar weken geleden liep ik tegen wat anders aan...
Ik was ergens met mijn kinderen en er komt een leuk ventje van een jaar of 8 op mijn zoon J. aflopen
en slaat de armen om J. heen en tilt hem op
Ik kijk verbaast en ook J. kijkt mij een aan met zo'n blik van; ' dat heb ik weer?!'
Gelukkig zet hij J. al snel weer neer.
Maar 2 tellen later rent hij weer op J. af en slaat armen en benen om J. heen en even later liggen ze samen op de grond...J. laat het maar gebeuren..ik kijk geirriteerd naar de moeder van het kind, maar ze doet niets.
Ik sta op en zeg de jongen dat hij J. moet loslaten omdat dat we dit niet leuk vinden.
Na enig aandringen besluit hij te luisteren, gelukkig maar.
2 keer doet hij dit , 2 x moet ik de jongen van mijn kind afhalen.
Ik verbaas me dat de moeder niks doet?!
Maar uiteindelijk komt ze met een ' verklaring' ; Haar zoontje heeft ADHD
Ze lijkt dit een volledige verklaring te vinden , ik ben verbaast
Niet om het ADHD , dat zie ik ook wel, maar dat ze er zelf niets van zegt vind ik wel vreemt
Even twijfel ik om discussie aan te gaan, maar ik zie ze erg gespannen is en zeg haar vriendelijk dat ik daar alle begrip voor heb, maar ik niet wil dat hij mijn zoon op deze manier 'omklemt'
In gedachte zie ik het voor me...als dit ventje J. de volgende x weer zo steving met armen en benen omklemt en ze weer samen op de grond liggen en ik zou besluiten niets te doen ,
wachten tot J. het teveel word en hij een driftbui krijgt , dan slaat en schopt hij het ventje , ik dan gewoon rustig blijven toekijken
en nadat de moeder haar zoontje heeft ' gered'
vertel ik haar ; ' Ach ja , hij heeft PDD-nos."
Wanneer voel je het als kritiek, en wanneer als een tip? Kun je daar mee omgaan of vind je het bemoeizucht?
Gaan jullie de discussie aan?
Ik ben erg benieuwd hoe jullie hiermee omgaan
ik denk dat er hierdoor veel negatieve gevoelens worden opgeroepen
door ongevraagd advies of kritiek te geven op de opvoeding van anderen
Zeker als het gaat om een bijzonder kind , dan is de buitenwereld soms erg onredelijk.
Zelf ga ik eigenlijk nooit in discussie over opvoeding met andere moeders, de verschillen zijn vaak zo groot
, een ieder doet het op zn eigen manier en prioriteiten liggen vaak ook heel ergens anders.
Met school, of met ouders in hetzelfde schuitje als wij , vind ik het wel prettig te praten over hoe het wel/niet aan te pakken. Maar dan weet ik ook dat beide partijen weten waar ze het over hebben en het belang van het kind op nr1 hebben staan.
In zulke gevallen vind ik kritiek ook niet erg, ik zie het niet als kritiek, meer als tip hoe het anders/beter te doen.
Waar ik niet op inga is het 'commentaar' van mensen zonder kinderen, of met ouders die het getroffen hebben met gezonde, rustige kinderen en die in de overtuiging leven dat hun kinderen zo geworden zijn dankzij hun ' perfecte' opvoeding.
Ik heb bewondering voor de mensen zonder kinderen die niet oordelen en respecteren hoe je het als ouder doet, zulke mensen bestaan ook! :-)
Zo begon pas een moeder van een zoontje van 4 jaar tegen met te praten, heel gezellig..
over haar opvoeding, over het geen cola mogen drinken, hoe vreselijk slecht ze dit vond,
hoeveel fruit haar kind at en hoe vreselijk ze het vond dat haar kind op feestjes zo vreselijk volgestopt met chips en patat, vreselijk vond ze het !
En haar zoontje at het ook nog !!, dat begreep ze al helemaal niet want ze had hem toch heel anders opgevoed ?!
Voor haar kind geen computerspelletjes, geen tv... zo bleef ze nog een poos doorpraten...
inwendig moest ik lachen, dit is een heel duidelijk voorbeeld van andere priotiteiten :-)
Een paar weken geleden liep ik tegen wat anders aan...
Ik was ergens met mijn kinderen en er komt een leuk ventje van een jaar of 8 op mijn zoon J. aflopen
en slaat de armen om J. heen en tilt hem op
Ik kijk verbaast en ook J. kijkt mij een aan met zo'n blik van; ' dat heb ik weer?!'
Gelukkig zet hij J. al snel weer neer.
Maar 2 tellen later rent hij weer op J. af en slaat armen en benen om J. heen en even later liggen ze samen op de grond...J. laat het maar gebeuren..ik kijk geirriteerd naar de moeder van het kind, maar ze doet niets.
Ik sta op en zeg de jongen dat hij J. moet loslaten omdat dat we dit niet leuk vinden.
Na enig aandringen besluit hij te luisteren, gelukkig maar.
2 keer doet hij dit , 2 x moet ik de jongen van mijn kind afhalen.
Ik verbaas me dat de moeder niks doet?!
Maar uiteindelijk komt ze met een ' verklaring' ; Haar zoontje heeft ADHD
Ze lijkt dit een volledige verklaring te vinden , ik ben verbaast
Niet om het ADHD , dat zie ik ook wel, maar dat ze er zelf niets van zegt vind ik wel vreemt
Even twijfel ik om discussie aan te gaan, maar ik zie ze erg gespannen is en zeg haar vriendelijk dat ik daar alle begrip voor heb, maar ik niet wil dat hij mijn zoon op deze manier 'omklemt'
In gedachte zie ik het voor me...als dit ventje J. de volgende x weer zo steving met armen en benen omklemt en ze weer samen op de grond liggen en ik zou besluiten niets te doen ,
wachten tot J. het teveel word en hij een driftbui krijgt , dan slaat en schopt hij het ventje , ik dan gewoon rustig blijven toekijken
en nadat de moeder haar zoontje heeft ' gered'
vertel ik haar ; ' Ach ja , hij heeft PDD-nos."
zaterdag 12 november 2011
Den Haag.
Haagse Mart, en nee geen tikfout deze keer !
Dit is echt haags, is me verteld dus geen markt , maar mart !
Ik was er nog nooit geweest en heb dan ook erg genoten en mn ogen uitgekeken.!
Veel etenswaren, erg veel vis, groente en fruit kramen. en allemaal erg goedkoop
ik kocht 10 kiwie's voor 1 euro en 7 bananen voor 1 euro.
moet je in de supermarkt eens proberen...
Ik heb erg veel gekocht en toch weinig geld uitgegeven,
dus we gaan zeker nog eens terug !
Pinnen in Den Haag kan ik niet aanraden..
gezien de rij..
Dit is ook altijd weer leuk in de stad;
S. in bad gedaan, die was erg moe en had het zo koud, dus geef ik hem in bed een extra deken , zijn benen rillen nog, ik vraag hem of hij het nog steeds koud heeft, zeg hij; ' Nee hoor , alleen mijn benen rammelen nog !'
Het meeste blij ben ik wel met deze aankoop;
kosten; 15 euro
Verder heeft T. hier zeer regelmatig een computerprobleem
zie foto;
Dit is hier een veelvoorkomend probleem trouwens..
En het is mijn man nog niet gelukt dit probleem op te lossen , terwijl
hij in de meeste gevallen alle computerproblemen in no-time oplost.
Ook dit jaar staan de schoenen weer klaar, laat de sint maar komen...
goed weekeind allemaal!
vrijdag 11 november 2011
woensdagmiddag
We gaan kijken voor een proefles , we zitten samen in de auto.
J. en ik.
J. zit gezellig voor in
dat is altijd als we met zn 2en uit gaan.
J; ' Hoe lang rijden we er over? we hebben nog 30 minuten'
' ongeveer een half uur'
J;' hoeveel minuten?'
' 30 minuten ongeveer'
J; ' Jaha dat snap ik maar hoeveel minuten presies? we hebben nu nog 29 minuten!'
' weet ik niet'
'waarom gaan we deze weg?'
' stil nu maar J.'
' rijden we wel goed? we hebben nu nog 27 minuten!'
'sstt'
'kan je ook een andere weg nemen?'
'ssst'
' hoeveel kinderen zitten er op?'
'ssst'
' Je lijkt wel een slang!! die doet ssst !!'
ik zucht maar eens..
We zijn er bijna, de spanning bij J. is groot
' mama we hebben nu echt nog maar 9 minuten!!!'
We zijn er ..
Bij de deur hangt een bordje met een bak er over
er staat;' Kauwgum verboden'
en het bakje is er om het in te doen..
We gaan naar binnen, een grote hal, je kan je jas er ophangen
het ruikt er fris
gelukkig maar, is erg belangerijk , geur.
Het is er vrij donker , onze ogen moeten er aan wennen
We komen bij een balie, ik vertel de mevrouw dat we hebben gebeld..
we krijgen alletwee een hand , dan komt er een meneer aan die zich voorsteld en een gesprek begint met J.
Het lijkt meteen goed te klikken, ook al merk ik wel dat J. erg moet wennen aan de hele omgeving
Andere kinderen komen binnen , die hebben een pasje , die halen ze door een apperaat.
J. ziet en registreert alles.
We installeren ons op een bank dicht bij de zaal.
ik vertel J. dat hij mee mag doen met de les,
maar hij verzekert mij dat dit echt nog niet kan , omdat hij eerst moet zien hoe het gaat.
ik leg hem voor de zoveelste x uit dat hij het nog niet goed hoeft te kunnen, maar het een les is waar je wat leert.
Dit is moeilijk te begrijpen..
De muziek gaan aan en de les begint, J. zit ademloos te kijken , 45 minuten lang
Steeds als ik zijn aandacht trek, wil praten draait hij zich heeel even om en meld; ' Mam op deze les wil ik !!!"
Hij hoort niet wat ik zeg, daar heeft hij ook helemaal geen tijd voor, hij wil niks missen.
'Mam mag ik alstublieft op deze les???alstublieeeeft?????'
nu heb ik contakt , hehe..
Ik vertel hem dat dit mag, MAAR dat ik echt wil dat hij het laatste kwartier van de les mee gaat doen..
want ik zie het al gebeuren dat we hier elke week alleen maar kijken omdat J. denkt dat hij het nog niet goed kan..
Nu word hij boos.
ik laat hem kiezen; nu mee doen en ik meld je aan
of we gaan nu naar huis.
Uiteindelijkduw ik hem loop ik met hem de zaal in en zet hem tussen de andere kinderen.
Na wat boze blikken van J. naar mij gaat hij mee doen.
Iedereen is verbaast , zo goed als hij het al kan!
ik trots ! J. verbaast; ze vinden me goed?!
Na de les komt Niel (de man die lesgeeft) naar me toe en geeft aan dat J. bijzonder goed is en
meteen kan beginnen met de les , mag met deze groep meedoen, dus niet wachten tot er een nieuwe groep start, dat is goed nieuws !
Een filmpje van een kind wat aan het breakdansen is , dan weet je waar we het over hebben :-)
Zo gaat J. dus ons huis door..
Ik ben nu vooral trots op hem
ze moesten eens weten daar...hoeveel ' overlast' het altijd overdergrondrollen, op handen staan enz
heeft gegeven hier in huis.
J. kon niet normaal lopen door het huis , maar bewoog zich altijd over de grond (en tegen de meubels en muren) , Je zou je nek breken over hem hier in huis..
en ik maar denken dat het lastig is Het is goed en knap!
Verschillende keren is me verteld hem op les te doen, hij vind het zo leuk en kan het zo goed !
op school krijg ik van zijn juf van vorig jaar het adres van deze school, die is erg goed en ook erg goed in omgang met kinderen
, dat vind ik ook erg belangrijk.
Onze dochter wilde dit ook erg graag gaan doen! inmiddels heeft ze ook een proefles gehad en ze is ook zo goed dat ze meteen met de groep mee te doen, wat een onverwacht talent hebben we toch weer in huis !
Zo zien onze woensdagmiddagen er vanaf nu uit, we zijn er erg blij mee.
J. en ik.
J. zit gezellig voor in
dat is altijd als we met zn 2en uit gaan.
J; ' Hoe lang rijden we er over? we hebben nog 30 minuten'
' ongeveer een half uur'
J;' hoeveel minuten?'
' 30 minuten ongeveer'
J; ' Jaha dat snap ik maar hoeveel minuten presies? we hebben nu nog 29 minuten!'
' weet ik niet'
'waarom gaan we deze weg?'
' stil nu maar J.'
' rijden we wel goed? we hebben nu nog 27 minuten!'
'sstt'
'kan je ook een andere weg nemen?'
'ssst'
' hoeveel kinderen zitten er op?'
'ssst'
' Je lijkt wel een slang!! die doet ssst !!'
ik zucht maar eens..
We zijn er bijna, de spanning bij J. is groot
' mama we hebben nu echt nog maar 9 minuten!!!'
We zijn er ..
Bij de deur hangt een bordje met een bak er over
er staat;' Kauwgum verboden'
en het bakje is er om het in te doen..
We gaan naar binnen, een grote hal, je kan je jas er ophangen
het ruikt er fris
gelukkig maar, is erg belangerijk , geur.
Het is er vrij donker , onze ogen moeten er aan wennen
We komen bij een balie, ik vertel de mevrouw dat we hebben gebeld..
we krijgen alletwee een hand , dan komt er een meneer aan die zich voorsteld en een gesprek begint met J.
Het lijkt meteen goed te klikken, ook al merk ik wel dat J. erg moet wennen aan de hele omgeving
Andere kinderen komen binnen , die hebben een pasje , die halen ze door een apperaat.
J. ziet en registreert alles.
We installeren ons op een bank dicht bij de zaal.
ik vertel J. dat hij mee mag doen met de les,
maar hij verzekert mij dat dit echt nog niet kan , omdat hij eerst moet zien hoe het gaat.
ik leg hem voor de zoveelste x uit dat hij het nog niet goed hoeft te kunnen, maar het een les is waar je wat leert.
Dit is moeilijk te begrijpen..
De muziek gaan aan en de les begint, J. zit ademloos te kijken , 45 minuten lang
Steeds als ik zijn aandacht trek, wil praten draait hij zich heeel even om en meld; ' Mam op deze les wil ik !!!"
Hij hoort niet wat ik zeg, daar heeft hij ook helemaal geen tijd voor, hij wil niks missen.
'Mam mag ik alstublieft op deze les???alstublieeeeft?????'
nu heb ik contakt , hehe..
Ik vertel hem dat dit mag, MAAR dat ik echt wil dat hij het laatste kwartier van de les mee gaat doen..
want ik zie het al gebeuren dat we hier elke week alleen maar kijken omdat J. denkt dat hij het nog niet goed kan..
Nu word hij boos.
ik laat hem kiezen; nu mee doen en ik meld je aan
of we gaan nu naar huis.
Uiteindelijk
Na wat boze blikken van J. naar mij gaat hij mee doen.
Iedereen is verbaast , zo goed als hij het al kan!
ik trots ! J. verbaast; ze vinden me goed?!
Na de les komt Niel (de man die lesgeeft) naar me toe en geeft aan dat J. bijzonder goed is en
meteen kan beginnen met de les , mag met deze groep meedoen, dus niet wachten tot er een nieuwe groep start, dat is goed nieuws !
Een filmpje van een kind wat aan het breakdansen is , dan weet je waar we het over hebben :-)
Zo gaat J. dus ons huis door..
Ik ben nu vooral trots op hem
ze moesten eens weten daar...hoeveel ' overlast' het altijd overdergrondrollen, op handen staan enz
heeft gegeven hier in huis.
J. kon niet normaal lopen door het huis , maar bewoog zich altijd over de grond (en tegen de meubels en muren) , Je zou je nek breken over hem hier in huis..
Verschillende keren is me verteld hem op les te doen, hij vind het zo leuk en kan het zo goed !
op school krijg ik van zijn juf van vorig jaar het adres van deze school, die is erg goed en ook erg goed in omgang met kinderen
, dat vind ik ook erg belangrijk.
Zo zien onze woensdagmiddagen er vanaf nu uit, we zijn er erg blij mee.
donderdag 10 november 2011
menu voor vandaag..
Het keuzemenu voor vandaag is vis of hamburger, 2 soorten groente en aardappeltoefjes uit de oven.
Ik vraag aan 1 van de gezinsleden wat ie wil, vlees of hamburger
antwoord; ' doe maar een broodje shoarma!'
?!
Gisteren wil J. me laten zien wat hij op een wit vel heeft geschreven, ik kijk..
...tuur aandachtig naar het vel, om te zien wat er nu presies staat, geschreven met gele stift
ik zeg tegen hem dat geel toch wel slecht leesbaar is..
zijn reactie;' Nou misschien is het gewoon tijd om een brilletje te kopen??!'
Ik vraag aan 1 van de gezinsleden wat ie wil, vlees of hamburger
antwoord; ' doe maar een broodje shoarma!'
?!
Gisteren wil J. me laten zien wat hij op een wit vel heeft geschreven, ik kijk..
...tuur aandachtig naar het vel, om te zien wat er nu presies staat, geschreven met gele stift
ik zeg tegen hem dat geel toch wel slecht leesbaar is..
zijn reactie;' Nou misschien is het gewoon tijd om een brilletje te kopen??!'
dinsdag 8 november 2011
Autisme; leven in een wereld, die je niet begrijpt....
' Als je me wil helpen, probeer me dan niet te veranderen
zodat ik in jouw leven pas.
Schenk me de waardigheid om mij te ontmoeten zoals ik ben.
Erken dat we beiden even vreemd zijn voor elkaar,
dat mijn bestaanswijze niet zomaar een beschadigde versie is van die
van jou.
Vertel mij hoe ik kan omgaan met jou.
Werk met mij om meer bruggen te slaan tussen ons '
zodat ik in jouw leven pas.
Schenk me de waardigheid om mij te ontmoeten zoals ik ben.
Erken dat we beiden even vreemd zijn voor elkaar,
dat mijn bestaanswijze niet zomaar een beschadigde versie is van die
van jou.
Vertel mij hoe ik kan omgaan met jou.
Werk met mij om meer bruggen te slaan tussen ons '
Sterre...
Sterre 1 dag oud.
Geboren na een keizersnee
Nadat moeder Ziva 2 dode jongen had gekregen en de dagen erna zieker leek te worden toch maar naar de dierenarts gegaan...
Daar een echo gemaakt en er bleek nog 1 levend jong in haar buik te zitten, zonder vruchtwater...
Als we wilden dat dit jong kans op overleven had moesten we kiezen voor een spoedkeizersnee
dat hebben we gedaan.
Ik blijf erbij , bijzonder om mee te maken
Ik word gewaarschuwd dat er wel een groot risico is dat het kleintje het toch niet overleeft
het is al bijzonder dat ze nu nog leeft !
Meteen nadat ze is geboren krijg ik haar in mn handen.
De dierenarts geeft haar een naam; Miracel
dit omdat het zo bijzonder is dat ze dit heeft overleeft
Moeder Ziva accepteerd de kleine niet , dus aan ons de bijzondere taak , deze kleine met de hand groot te brengen.
Elke 2 uur een flesje, dag en nacht, wekenlang.
Opnieuw word ons verteld dat de kans groot is dat ze alsnog overlijd, dit omdat ze totaal geen antistoffen van de moeder mee heeft gekregen, niks
Opnieuw word ons verteld dat de kans groot is dat ze alsnog overlijd, dit omdat ze totaal geen antistoffen van de moeder mee heeft gekregen, niks
Zeker die 1e dagen was moedermelk belangerijk voor de afweerstoffen.
Er word ons dringend geadviseert om een pleegmoeder te zoeken voor de kleine
zonder resultaat, wel komen we in contakt met ' stichting moederloos'
Deze willen het kitten opnemen en met de hand grootbrengen , onder 1 voorwaarde; dat wij afstand doen van het kitten. Ook als ze dan oud genoeg is om naar gezin te gaan , mag ze niet terug naar ons (??!!)
Vreemde regel vinden wij dit!
Dat zou betekenen dat we de keizersnee en alle gebroken nachten , tijd en energie erin hebben gestoken om haar vervolgens ' weg te geven'
Dat denk ik dus niet ! De mevrouw dan de stichting vind het maar raar dat ik dit niet wil, omdat het , volgens haar, bij hun meer kans had op overleven dan bij ons, wij waren ondeskundig..
Dat klopt! Maar we hebben erg veel geleerd in die periode.
Met bijna dagelijks contakt met onze dierenarts is het toch gelukt haar groot te brengen.
Omdat we Miracel niet een handige naam vinden voor de poes heeft onze dochter haar de naam Sterre
gegeven, ze is onze ster ! :-)
4 weken
6 weken
Sterre nu 7 maanden
haar moeder Ziva
Abonneren op:
Posts (Atom)